ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΠΑΣΧΑ ΣΤΗ ΣΥΡΟ!!!

Πάσχα στην Σύρο Η Σύρος είναι μια από τις λίγες περιοχές στον κόσμο, όπου οι Καθολικοί γιορτάζουν το Πάσχα τους μαζί με τους Ορθόδοξους. Την Μεγάλη Παρασκευή ολόκληρο το νησί βγαίνει από τα σπίτια και ακολουθεί τους Επιτάφιους που ξεκινούν από κάθε μικρή ή μεγάλη εκκλησία, είτε Ορθοδόξων, είτε Καθολικών. Στην Ανω Σύρο, ο Επιτάφιος των Καθολικών ξεκινά από τον Ναό του Αγίου Γεωργίου. Στην Ερμούπολη ο επιτάφιος των Καθολικών ξεκινάει από τον ιερόΝαό Ευαγγελιστρίας και οι επιτάφιοι των Ορθοδόξων, από τις ενορίες Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και του Μητροπολιτικού Ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Όλοι περιφέρονται σε όλους τους δρόμους, σε κάθε σοκάκι, στο λιμάνι, στις παραλίες και τελικά συναντώνται στην Κεντρική Πλατεία Μιαούλη, όπου γίνεται κατανυκτική δέηση και ψάλλονται τροπάρια της Μ. Παρασκευής από την φημισμένη χορωδία του Ι.Ν. του Αγίου Νικολάου και Ιεροψάλτες. Τους Επιτάφιους των Καθολικών κατά την περιφορά τους ακολουθούν κοντάρια όπου βρίσκονται κρεμασμένα χιτώνας, σφουγγάρι και ζάρια, συμβολίζοντας τα πάθη του Χριστού πριν την Ανάσταση Του. Το Μ. Σάββατο, τα παλιά τα χρόνια, σε αντίθεση με άλλα μέρη της Ελλάδας ο Ιούδας, φτιαγμένος από ξύλα, πανιά και άχυρα, καιγόταν πριν την Ανάσταση για να μην μολυνθεί από την παρουσία του η λαμπρή ημέρα. Το πρωί το Μ. Σαββάτου γίνεται στις εκκλησιές η πρώτη Ανάσταση όπως και σε όλες τις εκκλησίες της Ελλάδας. Στη Σύρο όμως η πρώτη Ανάσταση συνοδεύεται από ηχηρά χτυπήματα των στασιδιών, τα οποία οι πιστοί επαναλαμβάνουν για αρκετή ώρα. Το βράδυ στην Ανάσταση οι κάτοικοι της Σύρου μετά το Χριστός Ανέστη κάνουν ουρές έξω από τις εκκλησίες, για να φιλήσουν το χέρι του πρεσβυτέρου πατέρα της ενορίας. Στην Ανάσταση του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού στο κέντρο της Ερμούπολης παρευρίσκεται συνήθως ο Μητροπολίτης Δωρόθεος Β’ . Μετά τη λειτουργία της Ανάστασης τη νύχτα και τα χαρμόσυνα "Χριστός Ανέστη", οι Καθολικοί κάνουν την περιφορά αγάλματος του Κυρίου τοποθετημένου σε χρυσό κουβούκλιο, ανοιχτό στις τέσσερις πλευρές και καλυμμένου με βιολέτες, λεμονανθούς και πασχαλιές. Στην Ποσειδωνία, η καθολική και ορθόδοξη εκκλησία κάνουν περιφορά και τα καράβια που υπάρχουν στη Ναυτική βάση των Αγκαθωπών σφυρίζουν καθώς οι δύο ενορίες συναντιούνται και ανταλλάσουν χαιρετισμούς. Δείτε λεπτομέρειες εδώ: http://www.syros.com.gr/entertainment/excursions/teamwork/teamwork.htm

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΠΕ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

ΣΑΣ   ΕΥΧΟΜΑΙ   ΚΑΛΟ  ΜΗΝΑ!! 

 ΚΑΙ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ  ΓΕΜΑΤΗ  ΕΠΙΛΟΓΕΣ!!!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΠΕ....."Η ΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ"

                                               
 **ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΜΟΥ ΠΑΤΡΙΝΗ ΦΙΛΗ

                                                  ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ ΓΙΑΤΙ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ!!**

             
***Αφορμή να ξαναθυμηθώ την ιστορία αυτή ήταν και η ανάρτηση
              της συνταξιδιώτισσάς μου ΔΗΜΗΤΡΑΣ http://dimgsavt.blogspot.com που με συγκίνησε...
               
              ....ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.....ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ!!***

                                                     

ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ ΠΟΛΥ...!!

ΚΑΛΟ   ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!

           
                                       "ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑ ΠΟΛΥ"- ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

Αληθινή αγάπη είναι να είμαι μαζί σου όταν γελάς και όταν κλαίς.

Αληθινή αγάπη είναι να μοιράζομαι τις χαρές της ζωής και να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της μαζί σου.



Αληθινή αγάπη είναι να είμαι παρών σε κάθε στιγμή και να υποστηρίζω κάθε κίνησή σου.


Αληθινή αγάπη είναι να λέμε ειλικρινά τις σκέψεις μας ο ένας στον άλλο.



Αληθινή αγάπη είναι οπουδήποτε κι αν είμαστε στον κόσμο, οτιδήποτε κι αν μας συμβεί, να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλο.


Αληθινή αγάπη είναι η ήττα του «εγώ» και η επικράτηση του «εμείς».

*********        ********         *******         *********          ********     ********

Αγαπάς;....

Το φωνάζεις....Το ζωγραφίζεις....Το τραγουδάς.... Χτυπάς την πόρτα της νύχτα μες στη βροχή και 

φεύγεις αφήνοντας στο κατώφλι της τη καρδιά σου.... Πολεμάς.... Άλλοτε νικάς άλλοτε χάνεις....


Νικάς τον εγωισμό....Χύνεις απλά λίγα δάκρυα.... Δε ζητάς κάτι πέρα από τα αυτονόητα....


Και αν αυτά τα αυτονόητα δε σου δοθούν,....απλά φεύγεις.... Με το κεφάλι ψηλά. 


Δεν είναι ντροπή....Αν ντρέπεσαι τότε δεν αγαπάς.. Δεν έχεις αγαπήσει.... Τόλμα...

Η αγάπη είναι δύναμη. Θα σου γεμίσει κάθε κύτταρο και θα ξεχειλίσεις από αυτή. Δε τη κρατάς μόνο για σένα. Την εκπέμπεις. Θες δε θες. Στον άνθρωπο σου και στους άλλους.

*****         **********            ************         **********          ********

Η Πίστη Της Αγάπης .......


Κάποιος πήγε στην πόρτα του Αγαπημένου και χτύπησε.


Μια φωνή ακούστηκε από μέσα: "Ποιος είναι;".


Αυτός απάντησε: "Εγώ είμαι".


Η φωνή είπε: "Δεν υπάρχει χώρος για σένα και για μένα" και η πόρτα έκλεισε γι' αυτόν.


Μετά από ένα χρόνο μόνωσης και στέρησης, επέστρεψε και ξαναχτύπησε.

Μια φωνή από μέσα ρώτησε:"Ποιος είναι;".

Ο άνθρωπος απάντησε: "Ε ί μ α ι   ε σ ύ !".


Τότε η πόρτα άνοιξε γι' αυτόν....

                                         "Σ  ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ"   ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ -ΓΛΥΚΕΡΙΑ

Σ αγαπώ πολύ, πιο πολύ κανείς.....
                                                    ......σ έχω φτάσει εκεί που πιο πέρα σπας....

                   είναι ο έρωτας τόσο δυνατός....σήκωσες βουνά...σε λυγίζει αυτός.....

              Σ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ,ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΚΑΝΕΙΣ.....ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΜΕΙΣ....

"ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΜΠΗΚΑΜΕ  ΜΠΡΟΣΤΑ  ΑΠΟ ΤΟ  ΜΑΖΙ  Κ  ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΣΤΑ"
                                   
                                                                                                            ......Α Ν Τ Ι Κ Ρ Υ Σ Τ Α.......
     Σ αγαπώ πολύ, πιο πολύ δεν ζεις....
                                                              δεν θέλω να μπορείς πια να μ αρνηθείς....

      ....μα κ αν μ αρνηθείς θάμαι  Π Α Ν Τ Α    Ε Κ Ε Ι..... στο ΟΧΙ που θα πεις να φωνάζω ΜΗ

  "ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΥΟ ΜΠΗΚΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΖΙ Κ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΣΤΑ"!!!!!

Συγχωρώ θα πει....

Συγχωρώ θα πει στ’ αλήθεια να θυμάμαι...
Πως κανένας δεν είναι τέλειος.
Πως ο καθένας μας μπορεί να γλιστρήσει...
Ενώ θέλει πολύ να παραμείνει όρθιος.
Πως ο καθένας μας λέει πράγματα...
Που ευχόμασταν να μην τα έχει πει.
Πως όλοι μπορεί να ξεχάσουμε...
Ότι πιο μεγάλη σημασία έχει να αγαπάς,
Παρά να διεκδικείς το δίκιο σου.

Συγχωρώ θα πει...
Πως είμαστε πιο σημαντικοί από τα λάθη μας.
Πως είμαστε συχνά γεμάτοι συμπόνοια για τα σφάλματα των άλλων.
Για να είμαστε πονετικοί στα λάθη τα δικά μας.

Συγχωρώ θα πει...
Πως έχω στην καρδιά μου χώρο,
Για να ξεκινήσω ξανά...
Και ξανά...
Και ξανά…


Και ξανά….


*******    *********************    ***************         *********       *************

''Οι πέντε γλώσσες της αγάπης''

Πως θα μπορούσε να μιλά ο ένας μας την γλώσσα της αγάπης του άλλου, όταν είμαστε γεμάτοι λυπη, θυμό και πίκρα για τα λάθη και τις αποτυχίες του παρελθόντος. Η απαντήση στην ερώτηση αυτή βρίσκεται στην ίδια τη φύση της ανθρώπινης ύπαρξης μας.
Είμαστε όντα που διαθέτουμε επιλογές. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε λανθασμένες επιλογές, κι όλοι μας έχουμε κάνει μερικές τέτοιες. Έχουμε μιλήσει με σκληρή και κριτική γλώσσα και έχουμε κάνει πράγματα που πόνεσαν τον άλλο. Δεν είμαστε περήφανοι γι αυτές τις επιλογές μας, αν και εκείνη τη στιγμή μπορεί να μας είχαν φανεί δικαιολογημένες. Τό οτι κάναμε κάποιες κακές επιλογές στο παρελθόν δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να τις επαναλάβουμε και στο μέλλον.

Αντίθετα, μπορούμε να πούμε: « Λυπάμαι. Το ξέρω ότι σε πλήγωσα, αλλά θα ηθελα στο μέλλον να συμπεριφέρομαι διαφορετικά. Θα ήθελα να εκφράσω την αγάπη μου στη δική σου γλώσσα. Θα ήθελα να ικανοποιούν τις ανάγκες σου ». Έχω δει γάμους να σώζονται στο χείλος του διαζυγίου, όταν τα ζευγάρια επέλεξαν το να αγαπιούνται. Η αγάπη δεν διαγράφει το παρελθόν, αλλά κάνει διαφορετικό το μέλλον. Όταν επιλέγουμε να εκφράσουμε ενεργά την αγάπη μας στην κύρια γλώσσα αγάπης του συντρόφου μας, δημιουργούμε ένα συναισθηματικό κλίμα μέσα στο οποίο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τα λάθη και τις συγκρούσεις του παρελθόντος.

Το να ικανοποιήσετε την αναγκη του συντρόφου σας για αγάπη είναι μια επιλογή που πρέπει να κάνετε καθημερινά. Αν γνωρίζετε την κύρια γλώσσα αγαπης του και επιλέξετε να την μιλήσετε, τότε η βαθύτερη συναισθηματική του ανάγκη θα ικανοποιηθεί και θα νιώθει ασφαλής όσο αφορά την αγάπη σας προς εκεινον.

Έχετε δύο χέρια; Μπορείτε να τα ανοίξετε; Τώρα φανταστείτε ότι ανάμεσά τους βρίσκεται ο σύντροφος σας. Σφίξτε τα και τραβήξτε το σύντροφό σας προς το μέρος σας. Βάζω στοίχημα πως αν αγκαλιάσετε το σύντροφό σας τρείς χιλιάδες φορές, θα αρχίσετε να νιώθετε πιο άνετα. Όμως τελικά το θέμα δεν είναι το πόσο άνετα νιώθετε. Εδώ μιλάμε για αγάπη και η αγάπη είναι κάτι που κάνετε για κάποιον άλλο και όχι κάτι που κάνετε για τον εαυτό σας.

Ανακαλύψτε την κύρια γλώσσα αγάπης του συντρόφου σας και επιλέξτε νά την μιλάτε, είτε αυτό είναι κάτι το φυσικό για εσας είτε όχι. Δεν υποστηρίζουμε ότι αυτό θα σας γεμίσει με ενθουσιασμό και άλλα ζεστά συναισθήματα. Απλώς επιλέξτε να το κάνετε για χάρη του συντρόφου σας. Θέλετε να ικανοποιήσετε τις συναισθηματικές του ανάγκες και γι αυτό προσπαθείστε να του μιλήσετε στη δική του γλώσσα αγάπης. Κάνοντας το αυτό, η συναισθηματική δεξαμενή της αγάπης του θα γεμίζει κι είναι πολύ πιθανό ότι θα σας το ανταποδώσει μιλώντας τη δική σας γλώσσα. Όταν το κάνει αυτό η δική σας δεξαμενή αγάπης θα αρχίσει να γεμίζει και οι συναισθηματικές σας ανάγκες θα ικανοποιηθούν .

Η αγάπη είναι επιλογή...

Απόσπασμα από το βιβλίο: Οι πέντε γλώσσες της αγάπης του Gary Chapman

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΕΡΙ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΣΠΙΡΤΟ.....

Όταν το κερί γνώρισε το σπίρτο...τους ένωσε η αγάπη 
Μια φορά κι ένα καιρό, σε μια μεγάλη σκοτεινή σπηλιά, στη κορυφή του πιο ψηλού βράχου, ζούσε μόνο κι έρημο, ένα μικρό κερί. Ένα κερί σβηστό, που μέτραγε τις μέρες της ύπαρξής του.
«Μα τι κάνω εγώ εδώ μόνο μου» αναρωτιόταν. «Έτσι σβηστό που είμαι, πόσο πολύ κρυώνω! Πόσο πολύ φοβάμαι και πόσο άχρηστο νιώθω. Μια σκοτεινή κουκίδα μέσα σε τούτη τη σπηλιά».

Κι ο χρόνος περνούσε και το κερί μετρούσε τις μέρες της ανούσιας, σκοτεινής ζωής του..

Μια μέρα, άνεμος δυνατός φύσηξε έξω από τη σπηλιά και στο πέρασμά του παράσερνε ό,τι μικρό κι αδύναμο υπήρχε. Φτερά από πουλιά που είχαν την φωλιά τους στην βάση του βράχου, ξερά φύλλα και κλαδιά, σπόρους από λουλούδια εξωτικά κι ένα... σπίρτο, ένα τόσο δα μικρό σπίρτο, ψηλόλιγνο και γυαλιστερό, με κόκκινο, αστραφτερό καπέλο, στο μικρό του κεφάλι!
Με το δεύτερο φούυυυυυυυ του άνεμου, το σπίρτο απογειώθηκε και με δύναμη παρασύρθηκε μέσα στη σκοτεινή σπηλιά. Έπεσε με δύναμη κάτω στο τραχύ έδαφος και... Ωχ!!!
-«Μα που βρίσκομαι» είπε με τη τσιριχτή φωνή του.

Στην αρχή δυσκολεύτηκε στο σκοτάδι, αλλά σα σπίρτο που ήταν έστω και σβηστό, σύντομα συνήθισε να βλέπει ακόμα και μέσα στο σκοτάδι.

-«Αμάν»! είπε... «Τι είσαι εσύ»;
-«Δε με βλέπεις?» είπε το κερί με τη παραπονιάρικη φωνή του..«Είμαι ένα κερί»!
Και να που ακόμα και τ' αταίριαστα μπορούνε να ταιριάξουν...
Εκεί μέσα στην ερημιά, την υγρασία και το σκοτάδι της σπηλιάς, το κερί και το σπίρτο ενώσανε τη μοναξιά και το κοινό τους πρόβλημα.
Ήταν και τα δύο σβηστά, έρημα, μόνα και παραμελημένα μέσα σε τούτη τη σκοτεινή, άψυχη σπηλιά.
Το σπίρτο τέντωνε το λυγερό κορμί του κι ακουμπούσε πάνω στο κερί και το κερί έκανε νάζια και καμώματα.
Τώρα οι ελπίδες να φτάσουνε στο όνειρο, όλο και μεγάλωναν.
Το όνειρό τους; Μια μικρή φλόγα.
Mια μικρή φλόγα που θα τα φωτίσει και τα δυό, θα τα ζεστάνει και θα τα αφήσει να κοιταχτούνε στα μάτια.
-«Μα θέλω να δω τα μάτια σου», είπε το σπίρτο στο κερί.
-«Μα θέλω να νιώσω τη ζεστασιά σου», είπε το κερί στο σπίρτο.
Και τότε τρόμαξαν...
-«Αν ανάψω καλή μου θα καώ»! είπε το σπίρτο,«και καλά να καεί μόνο το κόκκινο σκουφί μου, θα είμαι ένα ακόμα άσχημο, μισοκαμένο σπίρτο... Μα αν καώ εντελώς, τι θα απογίνω; Θα προλάβω τουλάχιστον να δω τα μάτια σου»;
-«Κι αν ζεσταθώ» είπε το κερί, «θα λιώσω... Κι αν λιώσω θα γίνω άσχημο και κακοφτιαγμένο! Θα έχω προλάβει να χαρώ τουλάχιστον τη ζέστη σου»;


Μέρα τη μέρα, το κερί και το σπίρτο, αγαπιόντουσαν όλο και πιο πολύ κι η αγάπη τους δυνάμωνε!
Μέσα στη σκοτεινή σπηλιά, λουλούδια φυτρώσανε, γιατί η αγάπη είναι ένα λουλούδι, που όπου γεννιέται δίνει χρώμα, άρωμα κι ομορφιά.
Κι οι μέρες περνούσαν. Το κερί και το σπίρτο σφιχταγκαλιασμένα, περιμένανε καρτερικά τη συνέχεια του έρωτά τους.
Και ήρθε το καλοκαίρι... Έξω από τη σπηλιά, έφτασε η αφόρητη ζέστη...
Το δάσος γύρω από το βράχο, συχνά γέμιζε από γέλια, τραγούδια, φωνές μικρών και μεγάλων.
Το κερί και το σπίρτο αγκαλιάζονταν τρομαγμένα και περίμεναν, όλο περίμεναν κι αγαπιόντουσαν, κάθε μέρα και πιο πολύ κι ας μην είχε δει τα μάτια του σπίρτου, το κερί κι ας μην είχε νιώσει τη ζεστασιά του κεριού, το σπίρτο!

Ο έρωτάς τους, μια μικρή τραγωδία, σαν όλους τους ανικανοποίητους έρωτες, που γεννιούνται και μένουνε πάντα στ' όνειρο...

Ώσπου μια μέρα, μια παρέα εκδρομείς, -έτσι τους λέγαν όλους αυτούς τους εισβολείς του δάσους-, πήρανε τα γέλια, τα τραγούδια και τις φωνές τους μακριά, αλλ' αφήσανε μια μικρή σπίθα... μια τόση δα μικρή σπίθα φωτιάς, να σιγοκαίει, εκεί κάτω από τα ξερά κλαδιά που είχαν ανάψει για να μαγειρέψουνε.

-«Συμφορά»! Φωνάζανε πουλιά και ζώα που περνάγανε τρομαγμένα τρέχοντας,έξω από τη σπηλιά. «Συμφορά! Φωτιά! Φωτιά... θα καούμε»!
-«Ακούς»; είπε το σπίρτο στο κεράκι...
-«Ακούς; Θα καούμε»! είπανε και τα δυο με μια φωνή, γεμάτη έρωτα!
-«Δε φοβάμαι να καώ απ' αγάπη», είπε το σπίρτο στο κερί...
-«Δε φοβάμαι να λιώσω απ' αγάπη», είπε το κερί στο σπίρτο!
Ένα κερί κι ένα σπίρτο, τρελά από έρωτα τραγουδάγανε τη φλόγα που ερχόταν...
-«Έλα»! της έλεγαν, «έλα! Σε περιμένουμε»!
-«Θα μ' αγαπάς αν καώ κι ασχημύνω, χωρίς το κόκκινο σκουφί μου»; Είπε το σπίρτο στο κερί.
-«Θα μ' αγαπάς αν λιώσω και χάσω το σχήμα μου»; Είπε το κερί στο σπίρτο.
Κι η φλόγα ερχόταν όλο και πιό κοντά...
Κι η φλόγα έφτασε στο κατώφλι της σπηλιάς και δίσταζε να μπει μέσα, μη χαλάσει την ομορφιά που διαισθάνθηκε!
-«Έλα»! της φωνάζανε και τα δυο, με μια φωνή!
Κι η φλόγα έστειλε μέσα στη σπηλιά, τη πιο μικρή της κόρη!
Μια σπίθα τόση δα, που μπήκε τσαχπίνικα και ναζιάρικα από την είσοδο της σπηλιάς. Φφφσσσσσσσσσσσττττττττττττττ !
Το σπίρτο, τέντωσε το λυγερό κορμί του, για να καλωσορίσει τη σπίθα.
Το κόκκινο σκουφί του τυλίχτηκε στις φλόγες. -«Αγάπη μου» είπε στο κερί, «καίγομαι για σένα... Αγάπη μου, να δω τα μάτια σου κι ας καώ»!
Το γυαλιστερό κόκκινο σκουφί, ακούμπησε πάνω στο φιτίλι καθώς έσκυψε για να δει καλύτερα.

-«Αγάπη μου» είπε το κερί στο σπίρτο, «άσε με να νιώσω τη ζεστασιά σου κι ας λιώσω»!
Το σπίρτο και το κερί, κάηκαν μαζί...
Μια μάζα ενωμένη στο χρόνο και στο χώρο αιώνια...
Το κερί και το σπίρτο που λιώσαν απ' αγάπη κι έφτασαν στο δικό τους όνειρο..

ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΡΟΛΟΓΗΜΑΤΑ ΣΤΗ BLOGOΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ!!!!!

ΟΤΑΝ Ο ΛΥΧΝΟΣ ΦΩΤΙΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥ ΗΛΙΟΥ

 

ΚΑΙ  Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΗΛΙΟΣ ΕΔΩΣΕ ΠΝΟΗ ΣΤΟ ΛΥΧΝΟ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΑΡΑ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΜΟΙΡΑΙΟ.....

ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΙ ΤΟ ΖΟΥΣΑΜΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ ΟΤΙ  ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΚΑΠΟΥ ΖΕΣΤΑ!!!

Ο ΗΛΙΟΣ - ΘΕΟΣ

Στίχοι: Πάρης Μήτσου Μουσική: Μιχάλης Νικολούδης Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Σκουλάς Άλλες ερμηνείες: Νίκος Ξυλούρης Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω έχω φίλο τον Ήλιο-Θεό με του αγέρα το νέκταρ μεθάω αγκαλιάζω και γη κι ουρανό. Και χωρίς τα φτερά δεν φοβάμαι το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι στο Αιγαίο να δίνω φιλιά. Λευτεριά στους ανέμους ζητάω έχω πάψει να είμαι θνητός ανεβαίνω ψηλά κι αγαπάω δίχως σώμα χρυσός αετός. Και χωρίς τα φτερά δεν φοβάμαι το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι στο Αιγαίο να δίνω φιλιά. Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω έχω φίλο τον Ήλιο-Θεό με του αγέρα το νέκταρ μεθάω αγκαλιάζω και γη κι ουρανό.

     

......Κ ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ...!!!!!!!!

Η ΒΟΜΒΑ ΕΣΚΑΣΕ.....

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΑΣ 

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!!!

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ 

 ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΣΑΣ ΖΩΗΣ

 ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ  Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ......ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΑ ΔΥΟ ΣΑΣ!!!

ΕΓΩ ΣΑΣ ΒΟΗΘΑΩ ΝΑ ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΡΤΑ......

ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΣΤΟΛΙΣΕΤΕ ΔΙΑΛΕΞΤΕ ΕΣΕΙΣ......

 .......ΓΙΑΤΙ  ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΒΑΡΗ ΠΟΥ ΛΕΝΕ.....!!!!

ΣΗΜΕΡΑ ΓΑΜΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ - ΠΑΡΙΟΣ

"ΜΑ ΕΣΥ ΠΟΤΕ" - ΜΑΡΙΝΝΕΛΑ

                                          "ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ" - ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ

                      Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΜΟΥ
                             Σ ΑΥΤΑ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΚΕΨΕΩΝ ΜΟΥ Κ ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
                       ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ,ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΒΙΚΥ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
                                                          ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΜΑΣ!!

                                                            ΔΗΜΗΤΡΗ & ΒΙΚΥ

                                                            ΒΙΚΥ& ΔΗΜΗΤΡΗ

                                                              Η ΩΡΑ Η ΚΑΛΗ!!
                             ΚΑΙ  ΚΑΘΕ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΣΑΣ ΖΩΗ!!!!

ΑΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ Σ ΑΓΑΠΑΝΕ...ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΧΤΥΠΑΝΕ!!!!!

ΑΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ Σ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΧΤΥΠΑΝΕ ΛΕΝΕ!!!

Κ ΕΜΕΝΑ ΧΘΕΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΚΙΝΗΤΟ & ΣΤΑΘΕΡΟ ΝΑ ΧΤΥΠΑΝΕ!!!

ΤΑ MAIL EΡXOTAN BΡOXH K ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΙΜΗΣΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΥΤΟ!!!

 ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΣΑΣ

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ!!!! 

 ΟΣΟΙ ΦΙΛΟΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΝΑ ΕΥΧΗΘΟΥΝ Μ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΟΥ

                    ΑΠΟΛΑΥΣΑΝ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ ΣΤΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΣΤΟ ΕΠΑΚΡΟ

                                                     ...Κ ΦΥΣΙΚΑ ΕΜΑΘΑΝ ΟΤΙ            

                ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΥΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΥΣ!!!

ΣΑΣ ΧΑΡΙΖΩ Κ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΕΤΕ Κ ΕΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΡΑ!!!

                                          ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

ΟΜΑΛΑ ΕΓΙΝΕ Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΟΥ

 ...ΜΕ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΝΑ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!!!

....ΣΚΟΡΠΙΟΙ  ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ ΟΜΩΣ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ...

                                  ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΣΤΗΘΗΚΕ Η ΕΞΕΔΡΑ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ....

Αναμνήσεις τέτοιων ημερών!!

ΜΑΡΤΙΟΣ 1983 - Ε' ΤΑΞΗ 2ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΕΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!

ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΔΙΠΛΑ...
ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Κ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821!!

ΕΓΩ ΕΧΩ ΕΝΑ ΛΟΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ...ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΣΥΝΕΠΕΣΕ ΜΕ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

...Κ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΒΑΦΤΙΣΜΕΝΗ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ(ΤΏΡΑ ΛΥΘΗΚΕ Η ΑΠΟΡΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ BLOGΟΠΑΙΧΝΙΔΙ  ΑΠΟ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΟ ΒΑΛΙΑ...)
ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΙΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΜΕ ΕΒΑΖΑΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΚΕΤΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ.....
(ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ...)



.....Κ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΛΕΦΤΟΠΟΥΛΟ....

ΜΑΡΤΙΟΣ 1978 -Ε' ΤΑΞΗ 2ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ




......Ή ΤΟΝ ΑΛΗ ΠΑΣΑ....

ΜΑΡΤΙΟΣ 1979- ΣΤ' ΤΑΞΗ 2ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗΣ

ΟΜΟΡΦΑ ΞΕΝΟΙΑΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΤΕ......

1984 ΣΤ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

1985 Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ....Η ΛΑΧΤΑΡΑ ΜΟΥ... ΓΙΑ ΠΑΓΩΤΟ ΧΩΝΑΚΙ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ! ΕΙΧΕ ΜΑΓΑΖΙ ΠΟΥ ΕΦΤΙΑΧΝΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥΣ ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΠΑΓΩΤΟ ΦΡΕΣΚΟ!!
ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΓΩΤΟ ΜΟΥ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΤΟ ΕΤΡΩΓΑ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥ,ΣΑΝ ΤΡΕΛΛΑ ΤΡΕΧΑΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΑΜΕ ΑΠΟ ΤΙ ΧΕΡΑΚΙΑ ΗΤΑΝ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ!!!


ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ.....ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ......!!!!!

ΝΑ ΣΑΣ ΚΕΡΑΣΩ ΛΟΙΠΟΝ Κ ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ  ΜΟΥ ΧΕΡΑΚΙΑ!!!
       (ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ  ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ...!)

ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ (1)

                                           Η  ΑΓΑΠΗ  ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ:

Πολλοί βλέπουν τη δέσμευση που συνοδεύει μια σχέση αγάπης σαν περιορισμό ή απώλεια της προσωπικής  ελευθερίας!Αυτό μπορεί να ισχύει, αλλά μπορεί και όχι, ανάλογα με  το πως εννοεί ο καθένας την  προσωπική ελευθερία.

Η αλήθεια είναι πως η αγάπη εξασφαλίζει ορισμένες σημαντικές ελευθερίες: την ελευθερία να θυμώνουμε κάπου, κάπου, ακόμα κ να χάνουμε περιστασιακά την αυτοκυριαρχία μας, χωρίς να φοβόμαστε ότι αυτό θ αφήσει μόνιμο σημάδι...την ελευθερία να μην είμαστε τέλειοι, ακόμα και σε σημείο που να γινόμαστε γελοίοι, χωρίς να φοβόμαστε ότι θα χάσουμε το σεβασμό του άλλου...την ελευθερία ν αλλάζουμε κ ν ανθίζουμε,αλλά και να σφάλλουμε ή ν αποτυγχάνουμε, χωρίς το φόβο ότι θα μας εγκαταλείψουν την ώρα που θα βρισκόμαστε σε ανάγκη.

'Οπως οι περισσότερες από τις ελευθερίες που έχουμε, τα πράγματα αυτά μπορεί να θεωρούνται δεδομένα. Σε αντίθεση όμως με τις άλλες ελευθερίες,μια εξαμηνιαία ανασκόπηση δεν είναι αρκετή: ΠΡΕΠΕΙ να τις περιφρουρούμε καθημερινά.

Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ

Η   ΑΓΑΠΗ   ΕΙΝΑΙ   ΑΓΑΠΗ   ΜΟΝΟ   ΟΤΑΝ      Α Π Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Ω Ν Ε Ι!!!!!!

                                                   ************************
                                       
                                       ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΟΤΗΤΑ  ΣΤΗΝ  ΑΓΑΠΗ:

Μια από τις θεμελιώδεις αρχές της επιστήμης είναι ότι  Η ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΟΤΗΤΑ  αποτελεί το ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ!!
Η αρχή αυτή δεν είναι λιγότερο βασική για την αγάπη, δεδομένου ότι συχνά απαιτείται να υποτάξουμε τις άμεσες επιθυμίες μας στις ανάγκες εκείνων που αγαπάμε.Η ευημερία τους πρέπει να είναι για μας τόσο σημαντική όσο και η δική μας-ίσως και περισσότερο!!

Τα άτομα που είναι απρόθυμα να προσαρμόσουν ή να τροποποιήσουν τη συμπεριφορά τους βλέπουν το συμβιβασμό σαν αδυναμία που, στην καλύτερη περίπτωση τους φοβίζει.Αδυνατούν να καταλάβουν ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του να εξαναγκάζονται να υποκύψουν και του να υποκύπτουν οικειοθελώς.
Το να ενδίδουμε είναι μια σημαντική μορφή προσφοράς όταν δύο άνθρωποι αγαπούν ο ένας τον άλλον....
Αυτό που νομίζουμε ότι μπορεί να χάνουμε από άποψη πλεονεκτικής θέσης ή ελέγχου....το κερδίζουμε στο δεκαπλάσιο από άποψη σιγουριάς και ειρηνικής συνύπαρξης.

ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΔΕΝ ΧΑΝΕΤΕ...ΒΡΙΣΚΕΤΕ!!!!


                             Αποσπάσματα από" ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ"- ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ

                                          Αυτός που αγαπώ επιθυμώ να είναι ελεύθερος - ακόμα κ από μένα!!!!!
                                                                                ANNE MORROW LINDBERGH
                                                             (Πρωτοπόρος Αμερικανίδα αεροπόρος και συγγραφέας)

          ********************************************************************

ΑΝ  ΑΓΑΠΑΣ  ΚΑΠΟΙΟΝ/Α  ΑΣΤΟΝ/ΗΝ  ΝΑ  ΖΗΣΕΙ  ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ/Η...

                                            ΑΝ  ΓΥΡΙΣΕΙ  ΠΙΣΩ  ΕΙΝΑΙ  ΔΙΚΟΣ/Η  ΣΟΥ!!

                                                                                    ΑΝ  ΔΕΝ  ΓΥΡΙΣΕΙ  ΔΕΝ  ΗΤΑΝ  ΠΟΤΕ.......

Μην αφήνεις το θυμό να σε αφοπλίζει....

Μας παρουσιάζονται πολλές ευκαιρίες στη ζωή για να εφαρμόσουμε αυτή τη στρατηγική.Στη δουλειά...  στο σπίτι...στο σχολείο...στα γήπεδα..στα καφενεία...Πιστεύω ότι θα μας βοηθήσει στην επικοινωνία μας με κάποιον με τον οποίο έχουμε συγκρουστεί.

Όταν το αίμα ανεβαίνει στο κεφάλι...καλό είναι να παίρνουμε μικρές ανάσες να συγκρατιόμαστε κ ν αποφασίσουμε να μην αφήνουμε το θυμό μας να επικρατήσει της λογικής, αφού όλοι ξέρουμε ότι η συνήθης αντίδραση σε μια προσωπική επίθεση είναι η αντεπίθεση.
Σε περίπτωση αντιπαράθεσης, όταν χειριστούμε τον αντίπαλο με σεβασμό, συνήθως
(όχι πάντα βέβαια) ανταποκρίνεται και προσπαθεί ν ανταποδώσει.

Αν ελέγξουμε το θυμό μας, μπορούμε  να διοχετεύσουμε την έντονη ενέργειά μας στην επίλυση του προβλήματος.Η αποφασιστικότητά μας θα αναγκάσει αυτόν με τον οποίο έχουμε τη διαφορά να μας πάρει στα σοβαρά. Είναι προτιμότερο να χειριστούμε  την κατάσταση με ηπιότητα αν θέλουμε να βρεθεί κάποια λύση στο πρόβλημά μας.Διαφορετικά, οι έντονοι τόνοι θα οξύνουν το πρόβλημα και θα εντείνουν την αντιπαράθεση.Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν δέχονται επίθεση ανταποδίδουν και σε καμμιά περίπτωση δεν παραδέχονται το σφάλμα τους.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί σε μια οικογενειακή αντιπαράθεση με τα παιδιά ή το σύζυγο μας.
Αν επιπλήξουμε τα παιδιά με άσχημο τρόπο γιατί δεν έχουν συμμαζέψει τα δωμάτιά τους, πιθανότατα θα μας αγνοήσουν.Αν όμως τους μιλήσουμε με ήπιο τόνο και αιτιολογήσουμε γιατί δεν μπορούμε να το κάνεις εμείς, λόγω του περιορισμένου χρόνου μας, είναι πιθανό ότι θα θελήσουν να επανορθώσουν.

Μαθαίνοντας να αντιδρούμε λιγότερο έντονα στις δύσκολες καταστάσεις, όχι μόνο αναγκάζουμε τον υπαίτιο του θυμού μας  να μας λάβει υπόψη του, αλλά και η ζωή μας διευκολύνεται αφού γίνεται λιγότερο αγχώδης.Αν αποφασίσουμε να μην επιτρέπουμε στο θυμό να μας αφοπλίζει και να μας αφαιρεί τη διαπραγματευτική ικανότητα, θα είναι μια απ τις πλέον σημαντικές αποφάσεις που πήραμε ποτέ...!!!

ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ....

 η  αγάπη  μετριέται  με  ό,τι  απαρνιέται  κανείς  για  χάρη  της......

                                                                                                   έστω  και  με  την  ίδια  την  αγάπη......

ΚΑΛΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ!!!

ΧΘΕΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ....ΞΕΧΑΣΕ ΤΗΝ!!!!

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΜΕΡΑ......ΖΗΣΕ ΤΗΝ!!!!

ΚΑΙ

ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΝΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΓΕΜΑΤΗ

ΕΛΠΙΔΑ!!!!!!

Κ  Α  Λ  Η  Μ  Ε  Ρ  Α!!!!!

ΚΑΙ       Κ Α Λ Η      Ε Β Δ Ο Μ Α Δ Α!!!!!

ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ...ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΚΟΥΡΑΓΙΟ!

   ΟΠΩΣ  ΔΥΣΤΥΧΩΣ  ΜΑΣ  ΕΚΑΝΑΝ , ΤΑ  ΧΕΡΙΑ  ΜΑΣ  ΕΙΝΑΙ  ΔΕΜΕΝΑ.....

Κ   ΝΑ   ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΟΜΑΣΤΕ   ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ   ΜΑΣ    ΧΑΛΑΜΕ....

ΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣ ΤΟ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ

ΜΕ ΟΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ....

 ΜΙΑ  ΚΑΛΗΜΕΡΑ  ΣΤΟΝ  ΔΙΠΛΑΝΟ  ΜΑΣ  ΠΟΥ  ΠΕΡΝΑΕΙ  ΤΟ  ΙΔΙΟ  ΔΥΣΚΟΛΑ

ΕΝΑ  ΧΑΜΟΓΕΛΟ....ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΜΙΚΡΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ!!! 

ΧΑΜΟΓΕΛΑΤΕ  ΕΙΝΑΙ  ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟ  ΛΟΙΠΟΝ!!!!

....ΚΑΙ  ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!

   ΚΑΛΟ   ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!!