Άγγελέ μου, Φύλακά μου, Σκέπος κ Βοήθειά μου με το θάρρος σε φωνάζω κ Προστάτη μου σε κράζω: Φώτισέ με,Φύλαξέ με Ισχυρά Προστάτεψέ με!(πρωινή προσευχή)




zwani.com myspace graphic comments








ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ
ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ...
ΕΝΩ ΠΟΝΑΜΕ!!!!

Η ΑΓΑΠΗ Μ Ε Τ Ρ Ι Ε Τ Α Ι ΜΕ Ο,ΤΙ ΑΠΑΡΝΙΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ........
....ΕΣΤΩ Κ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ Α Γ Α Π Η........


Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ ΝΑ ΕΞΑΤΜΙΣΤΕΙ....



Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ....ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ!!!!

ΟΙ ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ......
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟ ΣΥΜΒΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ!!
 Χρόνια τώρα ακούω από άλλες μαμάδες- κυρίως κ αφήνω τους μπαμπάδες απέξω στη συγκεκριμένη περίοδο-ότι στην περίοδο αυτή τα παιδιά αλλάζουν τρόπο συμπεριφοράς λόγω νευρικότητας, άγχους,κούρασης κτλ.Η ψυχολόγος που μας κάλεσε στο σχολείο μας έδωσε συμβουλές για τους τρόπους που εμείς σαν γονείς- οδηγοί-συμβουλάτορες  των παιδιών μας θα κάνουμε"καλή διαχείριση του άγχους" που αναγκαστικά υπάρχει στους τελειόφοιτους.Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε ούτε εμείς ούτε τα παιδιά...απλά θα πρέπει ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΩΣΤΑ!ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΛΕΣ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ....ΟΜΩΣ!!

Όπως όλοι γνωρίζουμε και ειδικά με την τωρινή κρίση που μας τυραννάει ότι το να συγκρατούμε τα νεύρα μας είναι δύσκολο...όμως πιστεύω ότι αν ηρεμήσουμε εμείς σαν γονείς πρώτα και δούμε τα πράγματα με τα μάτια των παιδιών μας για λίγο...τουλάχιστον γι αυτή τη σημαντική περίοδο του ενός μήνα...βρίσκουμε τον τρόπο να συμπαρασταθούμε στα παιδιά μας....ΟΠΩΣ ΑΥΤΑ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΝ!!
ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΓΙΑ ΑΥΤΑ!

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΗΡΕΜΙΑ ΗΣΥΧΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΑ ΚΟΥΡΑΖΟΥΜΕ ΜΕ ΠΕΡΙΤΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΕΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ...

ΕΤΣΙ ΕΓΩ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ να βγάλω πάλι στην επιφάνεια το μαγειρικό μου ταλέντο να κάνω την κουζίνα μου πεδίο μάχης για αρκετές μέρες....και να εφοδιάσω τον Τάσο μου με  φαγώσιμα καλούδια λογής-λογής...να του γεμίζω τον οργανισμό του με ενέργεια και τόνωση...ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ!

Δύο μαθήματα θεωριτικής μας έμειναν...αρχαία και λατινικά...στα υπόλοιπα τρία είναι ενθουσιασμένος με τον εαυτό του από τον τρόπο που έγραψε και έτσι παίρνει δύναμη και για τα υπόλοιπα δύο συν το ειδικό μάθημα των αγγλικών που διάλεξε  κ πρέπει να δώσει στις 15 Ιουνίου.
Ήδη βλέπει τον εαυτό του φοιτητή και μάλιστα στη Θεσσαλονίκη  που υπάρχει σχολή δημοσιογραφίας(αθλητική δημοσιογραφία συγκεκριμένα).Δείχνει να έχει αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό του και αυτό πιστεύω είναι μεγάλο προσόν όταν το έχουμε όλοι μας!!
Το ίδιο μου είπαν και οι καθηγητές στο φροντιστήριο που περνάει τις περισσότερες ώρες τις τελευταίες μέρες....κ  σ αυτούς  οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις προσπάθειες και τον κόπο  που κάνουν για το μέλλον των  παιδιών  μας...ώρες ατέλειωτες στα φροντιστήρια!Σήμερα μάλιστα μου είπε ότι θέλει το καλοκαίρι να γράψει ένα δοκίμιο και με ρώτησε πώς και πού θα το βιβλιοδέσουμε να το κάνει βιβλίο... κοίτα που το παιδί μου θα μου προκύψει και λόγιος...ξαφνικά!

 Όμως ως ενήλικος και ώριμος άνθρωπος από τις εμπειρίες της ζωής υπάρχει στην άκρη του μυαλού μου και ένα μικρό ποσοστό αποτυχίας...κ αυτό στο πρόγραμμα είναι και δεν θέλω με τίποτα να  μας φρενάρει καθόλου στην πορεία της ζωής του... όπως τους έγραψε και στην επιστολή που τους έστειλε
                                               ****************************
+ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β'
Προς τις μαθήτριες και μαθητές της Σύρου που συμμετέχουν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις

Ερμούπολη 23 Μαϊου 2013
Αγαπητό μου παιδί ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Τούτες τις μέρες, κατά τοις οποίες οι κόποι μιας μακροχρόνιας προσπάθειάς σου δοκιμάζονται μέσω της διαδικασίας των Πανελλαδικών Εξετάσεων, η σκέψη οι ευχές και οι προσευχές μου βρίσκονται κοντά σου.
Συμμερίζομαι την αγωνία σου αφουγκράζομαι το καρδιοχτύπι σου.Θέλω όμως και να σου πω ότι η έκβαση αυτής της προσπάθειας ΔΕΝ ΟΡΙΖΕΙ  ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΙ   την κατεύθυνση της ζωής σου.Η εισαγωγή σε κάποια σχολή είναι μεν μια προϋπόθεση για την επαγγελματική επιτυχία, αλλά αυτό δεν είναι ούτε δεσμευτικό ούτε απόλυτο...
Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΕΙ ΠΟΤΕ!!

ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ,ΜΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ "ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ", ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΟΥ, ΘΑ ΝΙΚΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ!!

Σου εύχομαι ολόψυχα <<ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ>> και σε διαβεβαιώνω ότι στη ζωή, που τώρα ανοίγεται μπροστά σου, θα βρίσκομαι πάντοτε δίπλα σου,συμπαραστάτης και βοηθός σου, καμαρώνοντας μαζί με τους γονείς και τους δασκάλους σου, για την πρόοδό σου και συγχαίροντας για τις επιτυχίες σου!!

Με πατρική αγάπη και ευχές
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄
                             
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΥΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ
ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΝΑ ΜΠΡΕΛΟΚ ΣΤΑΥΡΟΥΔΑΚΙ ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ!
                     
                                                 ****************************
ΕΕΕ! φυσικό είναι να υπάρχει αίσθημα συγκίνησης κ με όλα αυτά εγώ να πετάω απ τη χαρά μου...
και για να τη μοιραστείτε μαζί μου σας κερνάω από τις λιχουδιές μου!!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ! ΚΑΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!









Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013


ΠΑΙΔΕΙΑ: Καληνύχτα Ελλάδα


«Μορφή Πάλης!» για την πολιτική επιστράτευση, ήταν η φράση που άκουσα σε ραδιοφωνικούς σταθμούς από τους υπεύθυνους που έδιναν συνεντεύξεις για τις απεργίες των εκπαιδευτικών. «…δεν είναι ένα οποιοδήποτε γεγονός…είναι μια σημαντική προσπάθεια που γίνεται για δίκαια αιτήματα των καθηγητών…» είπε ο κ. Πατίδης.
Δεν θα κρίνω εγώ τις θέσεις και τις απαιτήσεις ούτε της ΟΛΜΕ, εάν οι καθηγηταί αποφάσισαν να απεργήσουν κατά τη διάρκεια των εξετάσεων, ούτε της κυβέρνησης και της απόφασης της να προχωρήσει σε επιστράτευση.
Επανάσταση δεν έκανα ποτέ και δεν μ’ αρέσει να γίνεται «εμφύλια επανάσταση» μέσα στη χώρα μου. Δεν τάχθηκα ποτέ κατά όποιου κόμματος κυβέρνησε τη χώρα μου. Αυτούς επέλεξαν οι πολλοί, αυτοί θα κυβερνήσουν.
Θυμάμαι τη φράση του Ολλανδού που είπε: «Δεν θέλω να μάθω το όνομα του Υπουργού συγκοινωνιών. Φτάνει το λεωφορείο να περνάει στη ώρα του!»
Στην Ελλάδα το λεωφορείο περνάει στην ώρα του; Ποιος φταίει; Τι φταίει; Χρόνια τώρα παρακολουθώ, ακούω, διαβάζω τη συνήθη σύγκρουση ανάμεσα στο Υπουργείο Παιδείας και στους συνδικαλιστές καθηγητές. «Άραγε …και το Υπουργείο και οι συνδικαλιστές καθηγητές κάνουν σωστά τη δουλεία τους; Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αλλά μεταφέρω σχόλια καθηγητών, γνωστών και καταξιωμένων. Ο κ. Γ. Γιατρομανωλάκης, καθηγητής κλασικής Φιλολογίας γράφει: «Χρόνια τώρα κάθε φορά που οι μεν βλέπουν να χάνονται κεντημένα «κατεβαίνουν» σε απεργία, αδιαφορώντας για τα επακόλουθα. Την ίδια στιγμή οι δε , κατηγορούν τους μεν ότι στρέφονται εναντίον του κοινωνικού συνόλου, για το οποίο, υποτίθεται, οι ίδιοι εργάζονται νυχθημερόν. Δεν γνωρίζω καμιά, άλλη χώρα την οποία η εκπαίδευση να είναι τόσο ανεπαρκής και, κυρίως, τόσο ανάλγητη και καταστρεπτική για τα παιδιά της. Πρόκειται για έγκλημα κατά συρροήν να συγκρούονται, κάθε χρόνο, για όποιους λόγους, το υπουργείο και οι συνδικαλιστές τη στιγμή που χιλιάδες παιδιά βρίσκουν το θάρρος, μέσα σε μια λεηλατημένη χώρα να «δώσουν» εξετάσεις. Άρα η επαναλαμβανόμενη βλακεία δεν διδάσκει…Το είπαμε, το λέμε και το ξαναλέμε. Η μεγάλη, η αληθινή κρίση της χώρας έχει να κάνει πρωτίστως με την Παιδεία. Στα οικονομικά θα κουτσοπορευτούμε . Το μέλλον όμως για τη Παιδεία, δεν φαίνεται καθόλου λαμπρό».
Έλλειψη πολιτικής Παιδείας
Ο καθηγητής Αρχαιολογίας Χρίστος Ντούμας, πιστεύει ότι η παιδεία δεν πάει καλά στη χώρα μας και το ερμηνεύει: «…. Με αφορμή τα 30 χρόνια των ανασκαφών στο Ακρωτήρι , στην Σαντορίνη, διοργανώσαμε πολλές επισκέψεις ντόπιων σχολείων και κάναμε τρίωρες ξεναγήσεις. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που συνόδευαν τα παιδιά, δεν μπήκαν μέσα γιατί βαριόντουσαν!!! Πώς θα διδάξουν τον σεβασμό στους προγόνους, στην ιστορία και στα έργα τους; Και μετά….το παίζουμε Ελληνάρες και λέμε στους ξένους ότι όταν εμείς φτιάξαμε τον Παρθενώνα, αυτοί σκαρφάλωναν στα δέντρα, άσχετα αν πολλοί απ’ αυτούς δεν έχουν πατήσει ποτέ στην ιερό βράχο...».
Θυμάμαι κάτι παρόμοιο που είχε συμβεί και στο νησί μας όταν ρωτήθηκαν τα παιδιά μιας τάξης Λυκείου γιατί έκαναν παρέλαση την 25η Μαρτίου ….Με λίγο ζόρι βρέθηκε η απάντηση ότι γιορτάζουμε το ΟΧΙ που είπε ο Βενιζέλος το 1821!!! Οι καθηγηταί ήταν απόντες στο πρόγραμμα που είχαν κληθεί να συνοδεύσουν τα παιδιά. Με ευγένεια τους ζητήσαμε, αν νομίζουν να ενημερώσουν τα παιδιά γιατί η Ελλάδα γιορτάζει στις 25 Μαρτίου και στις 28 Οκτωβρίου.
Στη Σύρο, διάβασα στην εφημερίδα, ότι 80 καθηγητές ψήφισαν ναι στην απεργία και 25 ψήφισαν όχι και λευκά. Έχω την απορία, γιατί δεν ρωτάμε και όσους δεν θέλουν την απεργία; Μα είναι λίγοι . Δεν πειράζει, ας μάθουμε την άποψη τους. Μία ακόμα απορία που έχω είναι γιατί δεν θέλησαν την αξιολόγηση; Τι μπορεί να φοβηθεί ένας πτυχιούχος φιλόλογος ή μαθηματικός; Έχω γνωρίσει, σ’ όλα αυτά τα χρόνια που το Μουσείο μας συνεργάζεται με τα σχολεία, καθηγητές και δασκάλους, αληθινά αστέρια!!! Όχι γιατί μίλησα μαζί τους, αλλά γιατί έβλεπα και άκουγα το υπέροχο έργο τους μέσα από τις γνώσεις και τον τρόπο επικοινωνίας των μαθητών τους. Μπράβο σ’ αυτούς τους εκπαιδευτικούς. Θα είναι υπερήφανοι όταν θα μεγαλώσουν οι μαθητές τους και επιτύχουν στη ζωή τους. Γνωρίζω ότι κάποιοι καθηγητές προσφέρουν, εθελοντικά, επί πλέον βοήθεια στους μαθητές τους!!!
***************************************************************************
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΠΡΑΒΟ  ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ
ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ  ΔΕΞΙΑΣ ΦΩΤΟ  ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ! 
ΕΙΧΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ 3 ΠΡΩΤΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΠΟΥ ΕΝΤΑΧΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΕΜΑΘΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΕΣ ΑΞΙΕΣ!!
ΕΥΓΕ ΤΗΣ!!

MIA ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΔΑΣΚΑΛΑ"
ΕΛΠΙΔΑ ΡΟΥΣΣΟΥ-ΡΑΦΙΟΠΟΥΛΟΥ 
Ο ΤΑΣΟΣ ΜΟΥ ΣΤΗ Β' ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (ΓΚΡΙ- ΚΙΤΡΙΝΗ ΜΠΛΟΥΖΑ ΜΠΡΟΣΤΑ) ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ 
ΑΥΡΙΟ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΑΥΤΑ!!!

....ΚΙ Ο ΤΑΣΟΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ!!
ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ.....!!!



ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ 

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ 

ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ!!!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!!






Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΣΤΟ ΒΡΟΝΤΑΔΟ ΤΗΣ ΣΥΡΟΥ




              ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ   ΚΑΙ ΛΕΙΤΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΣΤΑ ΣΟΚΑΚΙΑ ΤΟΥ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ




/





ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!
 ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ Κ  ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ!

ΚΕΡΑΣΤΕΙΤΕ ΜΕΛΟΠΙΤΑ!!!!

Ή ΤΟΥΡΤΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΦΡΑΟΥΛΑ!


Βίος Αγίου Χριστοφόρου
agios_xristoforos_2Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Χριστόφορος καταγόταν από ημιβάρβαρη φυλή και ονομαζόταν Ρεμπρόβος, που σημαίνει αδόκιμος, αδοκίμαστος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορος Δεκίου (249-251), όταν στην Αντίοχεια Επίσκοπος ήταν ο Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας († Σεπτεμβρίου).
  
Ο Άγιος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, που απεκαλείτο «κυνοπρόσωπος».
 
Η μεταστροφή του στο Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα ρωμαϊκά στρατεύματα. Κατατάγηκε στις Ρωμαϊκές Λεγεώνες και πολέμησε κατά των Περσών, επί Γορδίου και Φιλίππου.
 
Όταν ήταν ακόμη κατηχούμενος, για να ευχαριστήσει το Χριστό, εγκαταστάθηκε σε επικίνδυνη δίοδο ποταμού και μετέφερε δωρεάν επί των ώμων του εκείνους που επιθυμούσαν να διέλθουν τον ποταμό. Μια μέρα του παρουσιάστηκε ένα μικρό παιδί, το οποίο τον παρακάλεσε να το περάσει στην απέναντι όχθη. Ο Ρέμπροβος πρόθυμα το έθεσε επί των ώμων του και στηριζόμενος επί της ράβδου του εισήλθε στον ποταμό. Όσο όμως προχωρούσε, τόσο το βάρος του παιδιού αυξανόταν, ώστε με μεγάλο κόπο κατόρθωσε να φτάσει στην απέναντι όχθη. Μόλις έφθασε στον προορισμό του, κατάκοπος είπε στο παιδί ότι και όλο τον κόσμο να σήκωνε δεν θα ήταν τόσο βαρύς. Το παιδί του απάντησε: «Μην απορείς, διότι δεν μετέφερες μόνο τον κόσμο όλο, αλλά και τον πλάσαντα αυτόν. Είμαι Εκείνος στην υπηρεσία του Οποίου έθεσες τις δυνάμεις σου και σε απόδειξη αυτού φύτεψε το ραβδί σου και αύριο θα έχει βλαστήσει », και αμέσως μετά εξαφανίσθηκε. Ο Ρέμπροβος φύτεψε τη ράβδο και την επόμενη την βρήκε πράγματι να έχει βλαστήσει. Μετά το περιστατικό αυτό βαπτίσθηκε Χριστιανός από τον Αγιο Ιερομάρτυρα Βαβύλα, ο οποίος τον μετονόμασε σε Χριστόφορο. Η άκτιστη θεία Χάρη, που έλαβε την ώρα του βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. Κι αυτή ακόμη η δύσμορφη όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη.
  
Στην ορθόδοξη αγιογραφία ο Άγιος εικονίζεται να μεταφέρει στον ώμο του τον Χριστό. Εξ αφορμής ίσως του γεγονότος αυτού θεωρείται προστάτης των οδηγών και στο Μικρόν Ευχολόγιον και συγκεκριμένα στην Ακολουθία «επί ευλογήσει νέου οχήματος» υπάρχει, πρώτο στη σειρά, το απολυτίκιό του.

Κατά τον τότε εναντίον των Χριστιανών διωγμό, λίγο μετά την βάπτισή του, είδε Χριστιανούς να κακοποιούνται από τους ειδωλολάτρες. Από αγανάκτηση επενέβη και έκανε δριμύτατες παρατηρήσεις προς αυτούς, διέφυγε δε τη σύλληψη χάρη στο γιγαντιαίο του παράστημα και την ηράκλεια δύναμή του. Καταγγέλθηκε όμως στον αυτοκράτορα και διατάχθηκε η σύλληψή του. Για τον σκοπό αυτό απεστάλησαν διακόσιοι στρατιώτες. Αυτοί, αφού ερεύνησαν σε διάφορα μέρη, το βρήκαν κατά την στιγμή την οποία ετοιμαζόταν να γευματίσει με ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Κατάκοποι οι στρατιώτες και πεινασμένοι ζήτησαν από τον Αγιο Χριστόφορο να τους δώσει να φάγουν και σαν αντάλλαγμα του υποσχέθηκαν ότι δεν θα τον κακομεταχειρίζονταν. Ένας από τους στρατιώτες, βλέποντας ότι πλην του ξερού άρτου δεν υπήρχε άλλη τροφή, ειρωνευόμενος τον Χριστόφορο του είπε ότι ευχαρίστως θα γινόταν Χριστιανός, αν είχε τη δύναμη να τους χορτάσει όλους με το κομμάτι εκείνου του άρτου. Τότε ο Άγιος, αφού γονάτισε, άρχισε να παρακαλεί τον Χριστό να πολλαπλασιάσει το κομμάτι εκείνο του άρτου, όπως πολλαπλασίασε τους πέντε άρτους στην έρημο, για να χορτασθούν οι πεινώντες στρατιώτες και να φωτισθούν στην αναγνώριση και ομολογία Αυτού. Η παράκληση του Αγίου εισακούσθηκε και το τεμάχιο του άρτου πολλαπλασιάσθηκε. Βλέποντας οι στρατιώτες το θαύμα αυτό, προσέπεσαν στα πόδια του Αγίου και τον παρακαλούσαν να τους γνωρίσει καλύτερα τον Θεό του. Ο Άγιος, εξέθεσε με απλότητα τη Χριστιανική διδασκαλία και αφού όλοι εξέφρασαν την επιθυμία να γίνουν Χριστιανοί, τους οδήγησε προς τον Επίσκοπο Αντιοχείας Βαβύλα, ο οποίος, αφού τους κατήχησε, τους βάπτισε. Όταν ο αυτοκράτορας Δέκιος πληροφορήθηκε το γεγονός, τους μεν στρατιώτες συνέλαβε και τους αποκεφάλισε, τον δε Χριστόφορο προσπάθησε με υποσχέσεις και κολακείες να τον μεταπείσει, αλλά οι προσπάθειές τους προσέκρουσαν στην επίμονη άρνηση αυτού. Κατόπιν τούτου έστειλε προς αυτόν δύο διεφθαρμένες γυναίκες, την Ακυλίνα και την Καλλινίκη, ελπίζοντας ότι με τα θέλγητρά τους θα τον σαγήνευαν και θα τον παρέσυραν. Οι δύο γυναίκες, αφού άκουσαν την προτροπή του Αγίου, για να επανέλθουν στο δρόμο της αγνότητας και της αρετής, έγιναν Χριστιανές και, αφού παρουσιάσθηκαν ενώπιον του αυτοκράτορος Δεκίου, ομολόγησαν τον Χριστό. Γι αυτό και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο.

Στην συνέχεια ο Άγιος Χριστόφορος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια και στο τέλος υπέστη τον δι' αποκεφαλισμού θανάτου το 251.

Η Σύναξη αυτή ετελείτο στο Μαρτύριο αυτού κοντά του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στο Κυπαρίσσιον και στο ναό του Αγίου Μάρτυρος Πολυεύκτου, πλησίον της Αγίας Ευφημίας των Ολυβρίου. 

Τρίτη, 7 Μαΐου 2013


Μάιος… η άνοιξη νίκησε τον χειμώνα!
Ο  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΜΗΝΑΣ!
Prwtomagia...Τι κάνει αυτόν τον μήνα τόσο διαφορετικό από τους υπόλοιπους;
Ο Μάιος πήρε αυτό το όνομα, από τη ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια). Το όνομα Μάγια προήλθε από την ελληνική λέξη Μαία (που σημαίνει μητέρα) τη μητέρα του Ερμή, που ήταν προσωποποίηση της γόνιμης Μάνας-Γης! Η πρώτη μέρα του Μάη, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, συνδέεται με τη νίκη της Άνοιξης κατά του Χειμώνα, ο θάνατός ηττήθηκε από τη ζωή!
Η γιορτή του Μάη είναι από τις ελάχιστες γιορτές, χωρίς θρησκευτικό χαρακτήρα!
Το Μαγιάτικο στεφάνι!
«Πιάνω ...τον Μάη»
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχει να κάνει με την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη και την βλάστηση. Το μαγιάτικο στεφάνι στην πόρτα των σπιτιών από διάφορα άνθη και καρπούς είναι απαραίτητο!
Την πρώτη μέρα του Μάη λοιπόν, κόβουμε λουλούδια από τους αγρούς για να φτιάξουμε, πολύχρωμα, μυρωδάτα στεφάνια που θα κρεμάσουμε στη συνέχεια στις πόρτες των σπιτιών μας. Σε κάποιες περιοχές της Μ. Ασίας, σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από ανθισμένα λουλούδια, ένα σκόρδο για το μάτι, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά! Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ - Γιαννιού του Θεριστή, όπου και το καίγανε στις φωτιές του αγίου!
Για να πιάσουν οι ευχές που έκαναν οι νοικοκυρές, το μαγιάτικο στεφάνι έπρεπε να έχει συγκεκριμένα λουλούδια...
 «Το ανθισμένο» σπίτι: Tριαντάφυλλα, γαρύφαλλα, βιόλες, πασχαλιές (λιλά), γεράνια.
 «Η ευτυχία» του σπιτιού: Kλωνάρια από αγιόκλημα και ελιά.
 «Το γεμάτο» σπίτι: Στάχυα, μαργαρίτες και παπαρούνες.
• «Για την αγάπη» των κοριτσιών του σπιτιού: Eνα κλωνάρι λυγαριά.
• Για το «μάτι»: Eνα κεφάλι σκόρδο, κρεμασμένο στη μέση στο στεφάνι, θα πρέπει το σκόρδο να φαίνεται!

                                                   .....Το δικό μου μαγιάτικο στεφάνι.....!!
                                                   η επιλογή από τον κήπο της φίλης μου....

                                                   .....η διαδικασία της ετοιμασίας του!!!

                                        .....κ το στόλισμά του στο μπαλκόνι του σπιτιού μου!!
                                                               
                                                                 ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!!



Σάββατο, 4 Μαΐου 2013


ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΝΑ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΑΣ!!




ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΜΟΥ!!!


                              
Η Ανάσταση του Ιησού

Πασχαλινά έθιμα
την ημέρα της Ανάστασης


Ξημερώματα του Μεγάλου Σαββάτου οι εκκλησίες στολίζονται με δαφνόφυλλα.
Μόλις ο παπάς πει: "Ανάστα ο θεός κρίναι την γην" αρχίζει να τα σκορπίζει στην εκκλησία.
Κι ενώ οι γυναίκες μαζεύουν τα δαφνόφυλλα -με αυτά θα διώχνουν τα ποντίκια-,
οι καμπάνες χτυπάνε με δύναμη.

Στην Κορώνη, όσοι δεν έχουν όπλα, σπάνε ένα τσουκάλι
"προς χαράν του Χριστού και πομπή των Οβραίωνε".
Με το θόρυβο θέλουν να φοβίσουν και να διώξουν τους δαίμονες,
για να μην αντιδράσουν στην Ανάσταση του Χριστού.

Αμέσως μετά την εκκλησία η νοικοκυρά ζυμώνει την κουλούρα της λαμπρής και
ο άντρας αναλαμβάνει το σφάξιμο του αρνιού.
Ο "πασκάτης ή λαμπριώτης αμνός" έπρεπε να είναι αρσενικός και άσπρος.
Με το αίμα του σταύρωναν την πόρτα του σπιτιού, όπως ήταν και το εβραϊκό έθιμο,
αλλά και τα μάγουλα των παιδιών.
Εκείνη τη μέρα στέλνονταν και τα δώρα στην πεθερά, στη μνηστή, στη μητέρα.
Το τσουρέκι, το κερί, τα αυγά, τα κουλούρια, ένα τσεμπέρι, μια ποδιά.

Το πασχαλιάτικο κερί της αρραβωνιαστικιάς, στην Κύμη, θα ζύγιζε περίπου μιάμιση οκά. Ήταν πολύ μακρύ και χειροποίητο. Το τύλιγαν σαν τον πάτο ενός καλαθιού και άφηναν το φυτίλι όρθιο στο κέντρο.
Πάνω στον πάτο του κεριού, κάρφωναν φλουριά χρυσά ή ψεύτικα, ανάλογα με τα "έχειτα" του αρραβωνιαστικού, το σκέπαζαν και με διάφανο άσπρο πέπλο
-να βλέπει και ο κόσμος τα φλουριά- και η αρραβωνιαστικιά πήγαινε με αυτό
στην εκκλησία, στην Ανάσταση και την άλλη μέρα, στην Αγάπη.
Και δεν έπρεπε να το χαλάσει, μέχρι το γάμο της.

Απλωμένα στο προσκέφαλο τα ολοκαίνουρια ρούχα της οικογένειας περίμεναν το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου και λίγο πριν χτυπήσουν οι καμπάνες τα φόραγαν και ξεκινούσαν όλοι για την εκκλησία.
Οι νοικοκυρές, στην Ύδρα, λίγο πριν φύγουν, σήκωναν τις κλώσες από τα αυγά τους για να μην δουλεύουν κι αυτές την ώρα της Ανάστασης.
"Δεύτε λάβετε φως" και με τις άσπρες τους λαμπάδες παίρνουν το Άγιο Φως.
Στα Καλάβρυτα, μάλιστα, τη λαμπάδα τους την ανάβουν κατά οικογένειες και
στην Αθήνα τα κορίτσια έπαιρναν φως μόνο από άντρα, για να παντρευτούν.
Μόλις ακουστεί το "Χριστός Ανέστη" γίνεται πανδαιμόνιο.
"Το καταπέτασμα του ναού εσκίσθη εις δύο... και η γη εσείσθη..."
λέει το Ευαγγέλιο και
στην Χίο χτυπούν τα στασίδια, στην Κέρκυρα πετάνε από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια πήλινα δοχεία, όλοι ανταλλάσσουν ασπασμούς και τσουγκρίζουν τα αυγά τους.

Μόλις γίνει η Ανάσταση, στην ύπαιθρο πάντα, οι πόρτες της εκκλησίας κλείνουν και
ο νεωκόρος, που βρίσκεται πίσω τους, παριστάνει το διάβολο ή τον Άδη.
Έξω από την πόρτα ο παπάς φωνάζει: "Άρατε πύλας!"
Από μέσα ρωτάει ο νεωκόρος: "Ποιος είσαι;"
"Άρχων ισχυρός" του απαντάει και
χτυπάει την πόρτα με το πόδι του, μπαίνει μέσα στην εκκλησία,
κρατώντας το Άγιο Φως και διώχνει με αυτό τον τρόπο το διάβολο.
Σε μερικά μέρη το έθιμο γίνεται την επομένη, στην Αγάπη.

Γυρίζοντας από την Ανάσταση στο σπίτι, σταυρώνουν με το Άγιο Φως το ανώφλι της εξώπορτας και ανάβουν το καντήλι και η φλόγα του δεν πρέπει να σβήσει,
για 40 ολόκληρες μέρες. Με το αναστάσιμο φως καίνε λίγο τα δέντρα
που δεν καρπίζουν και τσουρουφλίζουν τα ζωντανά που
δεν γεννάνε και το λαμπροκέρι το φυλάνε για το ξεμάτιασμα,
τις αρρώστιες, το χαλάζι και τις τρικυμίες.

Στρώνεται το τραπέζι:
μαγειρίτσα, σαλάτα με σαρδέλες, γαλατόπιτα, τυρόπιτα, ψητό της κατσαρόλας.
Πρώτα-πρώτα όμως θα τσουγκρίσουν τα αυγά.
Τη συνήθεια αυτή βρίσκουμε στους Βυζαντινούς, ήδη από το 13ο αιώνα.
"Με τ' αυγό να τ' ανοίξω" έλεγαν, έτρωγαν το αυγό τους και ξεκίναγαν το φαγητό.
Σε μερικά μέρη τρεις μέρες δεν σήκωναν το τραπέζι και
τα ψίχουλα τα έριχναν στα αμπέλια για να έχουν πολύ καρπό.

Ανήμερα το Πάσχα ψήνεται το αρνί στη σούβλα, πολλοί όμως το συνηθίζουν στο φούρνο, γεμιστό με ρύζι, κουκουνάρια και σταφίδες.
Στο ψημένο αρνί ο νοικοκύρης ψάχνει σημάδια στην ωμοπλάτη και
βγάζει μαντεύματα για το σπιτικό του και την πατρίδα.
Λένε όμως ότι το αρνί για να δείξει σημάδια πρέπει τουλάχιστον
δυο βράδια πριν να έχει κοιμηθεί μέσα στο σπίτι.

Το μεσημέρι της Κυριακής του Πάσχα γίνεται η Δεύτερη Ανάσταση. Η Αγάπη.
Για την αγάπη των ανθρώπων σταυρώθηκε ο Χριστός, γι αυτό και το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε δώδεκα γλώσσες, συμβολίζοντας την ενότητα των εθνών.
"Το φίλημα της αγάπης" ανταλλάσσουν όλοι οι πιστοί, ενώ ο παπάς τους μοιράζει από ένα κόκκινο αυγό.
Στην "αγάπη" παλιότερα, όσοι ήθελαν, έδιναν όρκο μπροστά
στο Ευαγγέλιο και γίνονταν αδελφοποιοί.
Έδεναν δηλαδή τη φιλία τους με αδελφική αγάπη.
Τη γιορτή του Πάσχα συμπληρώνουν χοροί, αγώνες και κούνιες.

Αμέσως μετά την Αγάπη, στον περίβολο του ναού, στήνεται ο χορός, με πρώτο-πρώτο τον παπά και μετά τους πιστούς, κατά σειρά ηλικίας. Όλοι ντυμένοι με τις γιορτινές τους φορεσιές χόρευαν και τραγουδούσαν.

Τα παλικάρια συναγωνίζονταν στο πήδημα, το τρέξιμο, το λιθάρι, στην άρση των Βαρών -κανένα σακί δηλαδή καλαμπόκι ή κανένα βαρελάκι με νερό- στη διελκυστίνδα
(πιάνονταν ο ένας πίσω από τον άλλο, σε δυο σειρές, και προσπαθούσαν
να τραβήξουν οι μεν τους δε).
Και τα βραβεία των νικητών; Μαντίλια κεντημένα, για τις γυναίκες και τις αρραβωνιαστικιές, λαμπριάτικες κουλούρες, ένα αρνί, μια μυζήθρα ή
το κρασί της μέρας. Και από κοντά τα παιδιά, που δεν ήξεραν πού να πρωτοβρεθούν. Στους χορούς, στους αγώνες ή στις κούνιες που δένονταν λίγο πιο πέρα.
Οι κούνιες ήταν συνέχεια της "αιώρας" των Παρθένων στα "Ανθεστήρια", γιορτή στην αρχαιότητα για την άνοιξη και τα λουλούδια. Με γέλια και τραγούδια έκαναν κούνια πρώτα τα κορίτσια και μετά τα αγόρια. Έθιμο με μαγικό χαρακτήρα στην αρχή, οι κούνιες, που απέβλεπε στην ευφορία, έγινε πηγή χαράς και διασκέδασης για όλους και τα τραγούδια της κούνιας αντιλαλούσαν από άκρη σε άκρη:
"Κουνήσετε τις έμορφες, κουνήσετε τις άσπρες,
κουνήσετε τις λεμονιές, πού 'ναι ανθούς γεμάτες."

Πηγή: Έθιμα του Πάσχα - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2013


Σύρος: Αρχοντιά και κατάνυξη




Πάσχα στη Σύρο σημαίνει βαθιές ανάσες από θαλασσινό αεράκι στην υπήνεμη Ερμούπολη και κατανυκτικό παρόν στη συνάντηση των δυο θρησκευτικών κοινοτήτων: ορθόδοξης και καθολικής. Η πρωτεύουσα της κομψότητας και της αρχοντιάς, όπως τη χαρακτήρισε ο Γάλλος ρομαντικός ποιητής Θεόφιλος Γκωτιέ, η Σύρος, γενέθλιος τόπος ποιητών και συγγραφέων, όπως του Βικέλα και του Ροΐδη, αλλά και χάρις έμπνευσης, όπως του Καραγάτση και του Ουράνη, εσάς θα σας χαριστεί μονάχα εάν την περπατήσετε.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Ξεκινήστε από την πλατεία Μιαούλη με το επιβλητικό δημαρχείο, περάστε από το θέατρο Απόλλων -έργα του Τσίλλερ- και καταλήξτε στη συνοικία Βαπόρια με τα αρχοντικά που, χτισμένα σύρριζα στο νερό, μοιάζουν έτοιμα να σαλπάρουν. Στη διαδρομή κρυφοκοιτάξτε τα εκπληκτικά ζωγραφισμένα ταβάνια που κοσμούν το εσωτερικό των αρχοντικών σπιτιών.

Ανηφορίστε στα στενοσόκακα του μεσαιωνικού οικισμού της Ανω Σύρου για να επισκεφτείτε την εκκλησία του Σαν Τζώρτζη, μητρόπολη των Καθολικών, αλλά και το μικρό μουσείο που έχει αφιερωθεί στον Συριανό Μάρκο Βαμβακάρη.

Ακολουθήστε τα ίχνη της αλλοτινής ακμής της. Οδηγήστε μέχρι τις εγκαταλελειμμένες αλλά εντυπωσιακές εξοχικές κατοικίες στην Ντελαγκράτσια (Ποσειδωνία) και στον Γαλησά, επισκεφτείτε το Βιομηχανικό Μουσείο και τα απομεινάρια των βιομηχανικών κτιρίων νότια του λιμανιού και ανακαλύψτε το νεώριο που λειτουργεί αδιαλείπτως από το 1860.

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗ ΣΥΡΟ

Οι δύο θρησκευτικές κοινότητες του νησιού, η Καθολική και η Ορθόδοξη, συναντώνται κάθε Μεγάλη Παρασκευή στην πλατεία Μιαούλη. Από τη μία πλευρά ξεκινούν οι Επιτάφιοι των Καθολικών από την καθολική μητρόπολη του Σαν Τζώρτζη στην Ανω Σύρο και τον ιερό Ναό Ευαγγελιστών στην Ερμούπολη, από την άλλη πλευρά οι επιτάφιοι των Ορθοδόξων από τις ενορίες του Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως και τη Μητρόπολη της Μεταμορφώσεως.


από: kathimerini.gr

Σύρος: Αρχοντιά και κατάνυξη
Ο Επιτάφιος

Έθιμα & Παραδόσεις
Το Πάσχα, η μεγαλύτερη γιορτή της χριστιανοσύνης
γιορτάζεται με έντονο το χρώμα της παράδοσης


Όταν σταυρώθηκε ο Χριστός η Παναγία καθόταν στπν παρηγοριά, στο τραπέζι που γίνεται μετά τις κηδείες. Πέρασε μια καλογριά την είδε και σχολίασε:
"Ποιος είδε γιο στο σταυρό και μάνα στο τραπέζι."
Η Παναγία ακούγοντας την της είπε:
"Σύρε, μάνα Καλή, μήτε να ψάλλεσαι, μήτε να λειτουργιέσαι.
Αν κρεμασθώ εγώ, θα κρεμασθούν μανάδες κι αν πνιγώ εγώ, θα πνιγούν μανάδες. Μονάχα κάθομαι στην παρηγοριά για να παρηγορηθούν όλες οι μανάδες".
Η μάνα Καλή έφυγε μετανιωμένη και λυπημένη και γι αυτό ενώ υπάρχει Αγία Καλή δεν λειτουργιέται. Αυτή η παράδοση ζωντανεύει κάθε Μεγάλη Παρασκευή.

Η Μεγάλη Παρασκευή, είναι ημέρα απόλυτης αργίας και νηστείας. Ημέρα πένθους. Σχεδόν ολόκληρη η μέρα, αφιερώνεται στην Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου και
στην Ακολουθία του Επιταφίου.
Στα χωριά της Πυλίας, την Μεγάλη Παρασκευή, πίνουν ξίδι και καπνιά για να δείξουν την αγάπη τους στο Χριστό, που τον πότισαν ξύδι. Στην Κρήτη βράζουν σαλιγκάρια και πίνουν το ζουμί τους, που είναι σα χολή.
Στην Κορώνη δε βάζουν τίποτα στο στόμα τους. Κάποιοι βάζουν σε ένα ποτήρι ξύδι, ρίχνουν μέσα και λίγη αράχνη και πίνουν τρεις γουλιές γιατί έτσι πότισαν και το Χριστό.
Εκείνη τη μέρα κανένας δεν κάρφωνε:
"Μάστορης-ξεμάστορης καρφί δεν εκάρφωνε"
γιατί ο γύφτος σταύρωσε με καρφιά το Χριστό.

Κατά το μεσημέρι, όταν γίνει η Αποκαθήλωση και εκτεθεί σε προσκύνημα η
χρυσοΰφαντη παράσταση του νεκρού Ιησού, πάνω σε φορητό κουβούκλιο,
τότε αρχίζει ο στολισμός του Επιταφίου.
Οι κοπέλες στολίζουν τον Επιτάφιο με άνθη της άνοιξης: βιολέτες, μενεξέδες, τριαντάφυλλα, λεμονανθοί.
Όλα τα λουλούδια πλέκονται σε στεφάνια και γιρλάντες και
ο Επιτάφιος γίνεται όλος μια κορόνα από άνθη,  ενώ ψέλνουν το μοιρολόγι της Παναγίας.
Όλοι προσκυνάνε τον Επιτάφιο και οι γυναίκες και τα παιδιά,
"για να τους πιάσει η χάρη", περνάνε από κάτω.
Το βράδυ γίνεται η περιφορά του Επιταφίου.
Η πομπή σχηματίζεται από τα Εξαπτέρυγα και το Σταυρό μπροστά , τον Επιτάφιο και τους ιερείς πιο πίσω. Στις πόλεις προηγούνται οι μουσικοί, παίζοντας πένθιμα εμβατήρια. Ο κόσμος που ακολουθεί κρατάει στα χέρια αναμμένες λαμπάδες.
Κατά διαστήματα η πομπή σταματά σε πλατείες και σταυροδρόμια και εκεί οι ιερείς ψάλλουν δεήσεις.
Σε μερικά μέρη, την ώρα εκείνη, ανάβουν φωτιές και καίνε τον Ιούδα.
Τη Μεγάλη Πέμπτη ετοιμάζουν τον Ιούδα. Από παλιά ρούχα φτιάχνουν το ομοίωμα του και το περιφέρουν από σπίτι σε σπίτι ζητώντας "καψίδια".
Κάθε νοικοκυρά δίνει ό,τι της βρίσκεται.
Κληματόβεργες, λινάτσες ή του ρίχνει πετρέλαιο.
"Ράτσα, κεράτσα
δώσ' μια κληματσίδα
να κάψουμε τον Οβριγιό
πόχει πολλή κασσίδα,
Οβριγιός φορεί φτερό
στο κεφάλι τ' το ξερό..." 
τραγουδούν τα παιδιά

Στο Μελιγαλά, τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ, ανάβουν "φουνταρίες".
Κάθε νοικοκυρά, όταν σημαίνει η καμπάνα για τον Επιτάφιο, ρίχνει μπροστά στην πόρτα του σπιτιού της δυο - τρία μάτσα κληματόβεργες και τους βάζει φωτιά. Μέχρι να βγει
ο Επιτάφιος, οι κληματόβεργες έχουν πλέον γίνει θράκα. Την ώρα που o παπάς περνά έξω από το δρόμο του σπιτιού της, η νοικοκυρά ρίχνει πάνω στη θράκα μια χούφτα μοσχολίβανο και ο παπάς κάνει εκεί παραστάσιμο.

Στις Σέρρες έβαζαν μπροστά στην πόρτα τους, πάνω σε ένα τραπέζι, την εικόνα του Χριστού, στολισμένη με λουλούδια και δίπλα άναβαν κεριά και λιβάνι. Μέσα σε ένα πιάτο είχαν φυτεμένη φακή ή κριθάρι που μόλις είχε αρχίσει να βγαίνει. Παρόμοια φυτά τοποθετούσαν και οι γυναίκες στην αρχαιότητα, στη γιορτή του Άδωνη.
Το έθιμο "των Αδώνιδος κήπων". Σε νεκροκρέβατο, τοποθετούσαν το κέρινο ομοίωμα του πρόωρα χαμένου Άδωνη και μέσα σε αγγεία είχαν φυτά που πολύ γρήγορα Βλάσταιναν αλλά και το ίδιο γρήγορα μαραίνονταν, όπως εκείνος και η άνοιξη την οποία εκπροσωπούσε.
Τα λουλούδια του Επιταφίου ονομάζονται Χριστολούλουδα, Σταυρολούλουδα και τους  αποδίδεται μεγάλη θαυματουργός Δύναμη.
Στη Μυτιλήνη, άμα τελειώσει η περιφορά, "αρπάζουν" τα λουλούδια, γιατί πιστεύουν πως κλεμμένα έχουν πιο θαυματουργές ιδιότητες. Τα "Χριστολούλουδα" τα φυλάνε για το καλό. Με αυτά γιατρεύουν τον πονοκέφαλο, τα κάνουν φυλαχτά και με αυτά γαληνεύουν τη θάλασσα όσοι ταξιδεύουν.
Στην Ύδρα κάνουν το "έθιμο της δέησης". Τα παλικάρια βγάζουν τα παπούτσια και τις κάλτσες και μπαίνουν με τον Επιτάφιο στη θάλασσα. Τον ακουμπάνε στο νερό και
ο παπάς κάνει δέηση για τους ταξιδεμένους.
Στην Αθήνα, σκούπιζαν από νωρίς και κατάβρεχαν τους δρόμους για να περάσει ο Επιτάφιος και όταν πλησίαζε, έβγαιναν όλοι στις πόρτες τους με ένα κεραμίδι που είχε κάρβουνο αναμμένο και λιβάνι.
Στη Νάξο, δε φιλάνε, εκείνη τη μέρα, γιατί με το φιλί του πρόδωσε ο Ιούδας το Χριστό, δε σφάζουν, για το αίμα του Χριστού, δεν καρφώνουν γιατί καρφώθηκε ο Χριστός και δε γελάνε.
Πηγή: Έθιμα του Πάσχα - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Η πυγολαμπίδα
Έθιμα & Παραδόσεις
Σταύρωση του Κυρίου

Η δοξολογία της φύσης 

Κι ένα ταπεινό ζουζούνι έγινε η παρηγοριά της Παναγιάς.
Όταν σταυρώσανε τον Χριστό και τον λογχίσανε και σιγουρεύτηκαν ότι είχε πεθάνει,
οι Ρωμαίοι έδωσαν στην Παναγία την άδεια να τον κατεβάσει από το σταυρό.

Η Παναγία με τους κρυφούς μαθητές του Χριστού πήγαν να αποκαθηλώσουν το σώμα του για να το πάνε στο μνήμα.

Το σκοτάδι όμως ήταν τόσο μαύρο που δεν έβλεπαν...

Τότε, ένα μικρό ζουζούνι πήρε στην ουρά του ένα καρβουνάκι και τους έφεγγε!

Κι επειδή καιγόταν το καημένο, πήγαινε κάθε τόσο και βουτούσε την ουρά του στο νερό.

Η Παναγιά συγκινήθηκε με το ζουζουνάκι και του ευχήθηκε να έχει πάντα στην ουρά του ένα φως που να λάμπει μέσα στη νύχτα χωρίς όμως να το καίει.

Αυτή είναι η πυγολαμπίδα.
Περιμένοντας την Ανάσταση
Έθιμα & Παραδόσεις

Περιμένοντας την Ανάσταση

Τη Μεγάλη Δευτέρα αρχίζει η πιο αυστηρή νηστεία.
Στην Καστοριά, τη Μεγάλη Δευτέρα, τη Μεγάλη Τρίτη και τη Μεγάλη Τετάρτη
δεν έτρωγαν τίποτα, μόνο λίγο νερό έπιναν, κυρίως οι κοπέλες, γιατί πίστευαν πως της νηστικής καρδιάς πιάνει η ευχή και έτσι θα έβρισκαν γαμπρό.
Στην Πάρο, όλη τη Μεγάλη Βδομάδα, οι καμπάνες πενθούσαν. "Χήρευαν".
Ο κράχτης καλούσε τους πιστούς στην εκκλησία.
Κάθε δουλειά έπρεπε να σταματήσει. Ακόμα και τον αργαλειό ξέλυναν, "τον ξέκαμναν" μια και ο Χριστός ήταν Σταυρωμένος. Μόνο ο καθαρισμός των σπιτιών επιτρεπόταν και η προετοιμασία για όλα τα απαραίτητα του Πάσχα.
Τη Μεγάλη Τετάρτη παρασκεύαζαν τη νέα ζύμη, το προζύμι της χρονιάς. Στις γειτονιές της Αθήνας μάλιστα η εκκλησάρισσα πήγαινε από σπίτι σε σπίτι, μάζευε αλεύρι και το ζύμωνε χωρίς προζύμι.
Το πήγαινε στον παπά και εκείνος ακουμπούσε πάνω του το σταυρό
με το Τίμιο Ξύλο και το αλεύρι ανέβαινε. Αυτό θα ήταν το προζύμι της χρονιάς.
Η εκκλησάρισσα μοίραζε από λίγο σε κάθε σπίτι.
Τα έθιμα τη Μεγάλης Βδομάδας ξεκινούσαν κυρίως τη Μεγάλη Πέμπτη.
Πηγή: Έθιμα του Πάσχα - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Κουνελάκια πασχαλινά

Έθιμα ξενικά


Το πασχαλινό κουνελάκι ήταν λαγός.
Για τους Σάξονες ο λαγός ήταν το έμβλημα της θεάς Eastre,
την οποία τιμούσαν την άνοιξη.
Από αυτήν προέρχεται η λέξη Easter, που σημαίνει Πάσχα στα αγγλικά.
Για τους Κέλτες και τους Σκανδιναβούς ο λαγός αποτελούσε το σύμβολο
της θεάς της μητρότητας και της ανοιξιάτικης γονιμότητας.
Το παραδοσιακό κουνελάκι που φέρνει αβγά στα παιδιά είναι γερμανικής προελεύσεως. Μια φτωχή γυναίκα, ανίκανη να προσφέρει γλυκίσματα στα παιδιά της,
τα στέλνει στον κήπο όπου έχει κρύψει αβγά.
Τα παιδιά βρίσκουν ένα κουνέλι και θα αποφασίσουν ότι αυτό το ζωάκι
τους έφερε τα πασχαλινά αβγά που είχε νωρίτερα διακοσμήσει η μητέρα τους.
Στην Αυστρία προσφέρουν σοκολατένιους κόκορες.
Στη Σουηδία, σοκολατένιους κούκους.
Στη Βεστφαλία, σοκολατένιες αλεπούδες.
Στη Γαλλία σοκολατένιες καμπάνες, ενώ
στη Μεγάλη Βρετανία σοκολατένια κουνέλια.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 02/05/2002, ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΣΜΑ
πηγη:http://www.paidika.gr
http://www.paidika.gr/

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2013


Τα Μελιτίνια είναι ένα ιδιαίτερο γλύκισμα από την Σαντορίνη που παραδοσιακά παρασκευάζεταιτην εβδομάδα του Πάσχα εν όψει της Ανάστασης! Οπτικά μπορεί να μοιάζουν με τα κρητικά σκαλτσούνια αλλά αυτό που ουσιαστικά τα διαφοροποιεί είναι η πολύ λεπτή ζύμη και οιδαντελωτές άκρες τους. Στην Σαντορίνη, οι παραδοσιακές νοικοκυρές με τα λεπτοκαμωμένα τους δάχτυλα, συνηθίζουν να κάνουν πάρα πολλά «τσιμπήματα» και συναγωνίζονται μεταξύ τους ποια θα κάνει τα περισσότερα,  ενώ οι πιο μοντέρνες νοικοκυρές είναι ικανοποιημένες ακόμα και με 23.
Η συνταγή που χρησιμοποιήσαμε μετράει τουλάχιστον 70 χρόνια και περνάει από μάνα σε κόρη. Προέρχεται από μια γνήσια Σαντορινιά, την Μαρκεττούσα! Τα Υλικά που θα χρειαστούμε για 80 περίπου μελιτίνια!
Για την Γέμιση
1 κιλό ανθότυρο
1 κιλό ζάχαρη άχνη
2 κουταλάκια μπέικιν πάουντερ
½ κουταλάκι σόδα
4 αυγά
6 κ.τ.σ. σιμιγδάλι
6 κ.τ.σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κ.τ.γ. μαστίχα σκόνη
1 βανίλια
Για το Φύλλο
750 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Χλιαρό νερό
1 ρακοπότηρο ελαιόλαδο
ή 80 έτοιμα φυλλαράκια για σκαλτσούνια

Διάρκεια : 15’ προετοιμασία + 20’ ψήσιμο

Μέθοδος Παρασκευής:
Στο μίξερ, χτυπάμε πολύ καλά το τυρί και ύστερα προσθέτουμε την ζάχαρη.
melitinia1
Στη συνέχεια προσθέτουμε τα αυγά, μετά τα υπόλοιπα υλικά και χτυπάμε. Προσοχή! Φροντίζουμε να χρησιμοποιούμε την χαμηλή σκάλα καθώς το μίγμα δεν θέλουμε να γίνει ρευστό.
melitinia2
Σε μια καθαρή επιφάνεια ελάχιστα αλευρωμένη οποία τοποθετούμε το φύλλο και 1 κουταλιά της σούπας από την γέμιση.
melitinia3
Ύστερα τσιμπάμε σιγά-σιγά την άκρη ώστε να δημιουργηθεί το χαρακτηριστικό δαντελωτό σχήμα
melitinia4
melitinia5
Ψήνουμε περίπου 20' μέχρι τα μελιτίνια μας να ροδίσουν και να πάρουν το υπέροχο αυτό χρώμα!
melitinia6

Τα Μυστικά της Επιτυχίας:
  • Αν φτιάξουμε δικό μας φύλλο, το περνάμε από το ειδικό μηχάνημα μέχρι να γίνει εξαιρετικά λεπτό και ύστερα το κόβουμε με ένα ποτήρι ώστε να αποκτήσει η ζύμη στρογγυλό σχήμα. Εναλλακτικά χρησιμοποιούμε έτοιμα φυλλαράκια που βρίσκουμε στο εμπόριο.
  • Αν η γέμιση είναι ρευστή συμπληρώνουμε λίγο σιμιγδάλι ή αλεύρι και ανακατεύουμε με ένα πιρούνι.
  • Μια οδοντογλυφίδα είναι ιδιαίτερα βοηθητικό για το τσίμπημα ώστε να τραβιέται το φύλλο προς τα έξω και να το τσιμπάμε πιο εύκολα με τα δάχτυλα!
Καλη Επιτυχία και Καλή Ανάσταση!

Τα Δώδεκα Ευαγγέλια

Πασχαλινά έθιμα

Τα Δώδεκα Ευαγγέλια

Η Μ. Πέμπτη είναι η ημέρα του Μυστικού Δείπνου.
Tο πρωί γίνεται η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και
λέγεται για τους πιστούς ότι είναι καλό να λάβουν τη μέρα αυτή τη θεία κοινωνία.
Το ύψωμα της Μεγάλης Πέμπτης οι γυναίκες  το βάζουν
σε ένα σακουλάκι που έχει μέσα λουλούδια και το φυλάγουν
πίσω από τα εικονίσματα για θεραπευτικές χρήσεις.
Τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης, στα Δώδεκα Ευαγγέλια, φέρνουν κουλουράκια για τους ζωντανούς, στη Δυτική Μακεδονία και μετά την εκκλησία τα μοιράζουν στον κόσμο.

Η νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης, θεωρείται κυρίως από τις γυναίκες, ως η ιδανικότερη στιγμή για τον αγιασμό ειδών καθημερινής χρήσης, για την τέλεση μαγγανειών για την αποτροπή ασθενειών και για την παρασκευή φυλαχτών.

Στη Ρόδο, στα Δώδεκα Ευαγγέλια, με χοντρούς κορμούς πεύκων ανάβουν φωτιές και τα παιδιά πηδούν και καίνε το "μάρτη" τους.

Οι γυναίκες, στην Κεφαλονιά, βάζουν στη μέση τους μια λουρίδα και μετά από κάθε Ευαγγέλιο δένουν και από έναν κόμπο παρακαλώντας να γίνει μέσα στη χρονιά ό,τι ποθούν.
Κάθε οικογένεια, στα περισσότερα μέρη, φέρνει στην εκκλησία για να αγιαστούν τα πιο πολύτιμα πράγματα του σπιτιού: ψωμί, αλάτι, αυγά, νερό σε μπουκάλια κ.ά.

θαυμαστές ιδιότητες αποδίδουν στα κεριά της Μεγάλης Πέμπτης.

Έπειτα από κάθε Ευαγγέλιο, στην Αγιασό στη Λέσβο, έφτιαχναν με το κερί ένα σταυρό και μετά την εκκλησία κόλλαγαν τα 12 σταυρουδάκια στο σπίτι, σε διάφορα σημεία, για να ψοφάνε οι κοριοί και οι ψύλλοι.

Για φυλακτό έχουν το κερί που μένει άκαυτο, στη Σπάρτη. Όταν μπουμπουνίζει και αστράφτει το ανάβουν για να μην τους πέσει αστροπελέκι.

Στη Λήμνο, στη βάση που ακουμπάει ο παπάς το Ευαγγέλιο οι μητέρες κρεμούσαν
τα τσεμπέρια των παιδιών τους για να είναι γερά.
Στη Λήμνοεπίσης , στην ανάγνωση των Δώδεκα Ευαγγελίων, οι πιστοί τοποθετούσαν κάτω από την Αγια Τράπεζα μπουκάλια με νερό και τα 'επαιρναν μόνο τη Λαμπρή. Πλέναν τους ασθενείς με αυτό το νερό και τους σαραντίζαν, δηλαδή τους ράντιζαν
40 φορές με ένα κλωνί βασιλικό. Το ίδιο κάναν και στα ζώα.

Ακόμα και τις κασέλες άνοιγαν στο Γύθειο, γιατί πίστευαν πως θα εξαφανιστούν τα ποντίκια.
Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, οι γυναίκες αγρυπνούν στην εκκλησία και
μοιρολογούν το Χριστό:

"Σήμερον μαύρος ουρανός, σήμερον μαύρη μέρα,
σήμερα κόσμος θλίβουνται και τα βουνά λυπούνται,
σήμερα βάλανε βουλή οι άνομοι Εβραίοι,
οι άνομοι και τα σκυλιά κ' οι τρισκαταραμένοι,
για να σταυρώσουν το Χριστό, τον πάντων βασιλέα,..."

Σε μερικά μέρη τη Μεγάλη Πέμπτη ετοιμάζουν τον Ιούδα.
Από παλιά ρούχα φτιάχνουν το ομοίωμα του και το περιφέρουν από σπίτι σε σπίτι ζητώντας "καψίδια".
Κάθε νοικοκυρά δίνει ό,τι της βρίσκεται.
Κληματόβεργες, λινάτσες ή του ρίχνει πετρέλαιο.

"Ράτσα, κεράτσα
δώσ' μια κληματσίδα
να κάψουμε τον Οβριγιό
πόχει πολλή κασσίδα,
Οβριγιός φορεί φτερό
στο κεφάλι τ' το ξερό..." τραγουδούν τα παιδιά.

Τον Ιούδα τον καίνε τη Μεγάλη Παρασκευή, αλλού πάλι ανήμερα το Πάσχα,
τη Δεύτερη μέρα του Πάσχα, καμιά φορά και την Τρίτη.

Στη Μονή της Πάτμου, το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης, γίνεται στο ύπαιθρο αναπαράσταση του ιερού νιπτήρα και της προσευχής του Κυρίου στο Όρος των Ελαιών.
Το βράδυ, την ώρα της ανάγνωσης των Δώδεκα Ευαγγελίων, ανάβουν φωτιά, απομίμηση της φωτιάς στην αυλή του Καϊάφα, όπου ήταν παρών ο Απόστολος Πέτρος.



Πηγή: Έθιμα του Πάσχα - ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
ΠΗΓΗ:http://www.paidika.gr/